Nebula + The Sword


 

"Nog een keertje Nebula doen"? klonk het aan de telefoon. "Er is een nieuwe plaat uit en ze nemen The Sword mee!" Daar hoefden we dus niet lang over na te denken. Natuurlijk mag Nebula ook ons nieuwe kleine rockhol komen volblazen met hun vette psychedelische desert rock grooves! Het verhaal van Nebula is bekend... Nebula splitste zich van Fu Manchu af, omdat ze binnen die laatste band teveel binnen de lijntjes moesten kleuren. Ook op hun nieuwe plaat 'Apollo' gaan alle registers weer open. Van dikke fuzz rockers tot vette space trips. Denk aan Queens of the Stone Age, Kyuss, Black Sabbath, Led Zeppelin en de fuzzy gitaarsound van The Stooges!

 

Erg vet hoor, die nieuwe doommetal plaat van The Sword. Het is ook niet voor niets een band met een flinke "buzz". Het kwartet uit Austin is niet zomaar de zoveelste oerconservatieve doomband met een geluid dat sterk geïnspireerd is door dat van Sleep, Cathedral en vooral Black Sabbath. Ten eerste houdt The Sword het tempo er lekker in. Belangrijker nog is dat spel en composities van een zwaar bovengemiddeld niveau zijn, met muursplijtende riffs en heerlijk galmende zang. Zowel de pure liefhebber, die zweert bij Sleeps' 'Dopesmoker' als de persoon die af en toe een Metallica of Led Zeppelin plaatje opzet, vindt iets van zijn gading op The Sword's nieuwe plaat 'Age of Winters'.