Sleepy Sun


+ Capital Sentimental


Het Amerikaanse Sleepy Sun bezweert met een spannende mix van stoner, folk en psychedelica. Stonden op Lowlands 2010!

 

  SLEEPY SUN HEEFT HET NOG (www.oor.nl)
 
  Hoe herpak je jezelf als je net een uitstekend ontvangen  album hebt uitgebracht en je zangeres het voor gezien houdt? Dat is de vraag waar Sleepy Sun (uit San Francisco, Californië) vanavond een antwoord op probeert te geven. Het tweede album Fever is net vier maanden oud als zangeres Rachel Fannan er de brui aan geeft. De verstandhouding tussen Fannan en met name zanger Bret Constantino is op dat moment al langere tijd ongezond te noemen. Dat mag met recht een aderlating genoemd worden, want de band verliest daarmee behalve een blikvanger ook een sterk muzikaal speerpunt (de jongen/meisje zangcombi)  
 
 

Bij opkomst zie je sommige mensen al angstig kijken. Niet iedereen is gerust op de goede afloop, zo zonder Fannan in de gelederen. De grote vraag is nu: Kan Sleepy Sun dit verlies compenseren? Welnu, ja en nee. De intieme, folky momentjes (waarin Fannan vaak een belangrijke rol vervulde) zijn uit de set gezeefd; wat overblijft is een set die het met name moet hebben van stevige grooves en uitgesponnen psychedelische momenten. De heren halen meteen vol uit met Open Eyes, een track die meteen een aantal karakteristieke Sleepy Sun kenmerken oproept: contrasterende tempo’s, zweverige vocalen en de uitstekende wisselwerking tussen gitaristen Matt Holliman en Evan Reiss. Wat meteen opvalt is het geluid: dat staat vrij zacht, maar is wel loepzuiver. Hierdoor is goed te horen dat deze heren uitstekend op elkaar zijn ingespeeld.



Frontman Constantino staat er, met name in het begin, nogal schuchter bij. Hij lijkt nog niet helemaal gewend om in zijn eentje de kar te trekken. Zijn uitstraling is ook niet die van de rock ‘n roll frontman, maar eerder van een ingetogen folkzanger. Dat wringt een beetje, in een band die vanavond weinig van zijn folky kant laat zien. Wat dat betreft is de afwezigheid van Fannan een gemis: op het podium is niet bijster veel te beleven vanavond.



Het optreden is grofweg opgedeeld in twee helften: De eerste helft toont de band zijn veelzijdigheid (met het zwoele White Dove en Red/Black, een track die zo uit de koker van Syd Barrrett had kunnen komen), maar blijft het ingetogen. In de tweede helt is de band op stoom en lijkt het devies gáán met die banaan. Marina krijgt een gloedvolle uitvoering: Constantino werpt dan eindelijk de schroom van zich af en zweept het publiek op. Het gruizig groovende New Age en tweede single Wild Machines vormen tezamen het hoogtepunt van de avond. Een heldenrol is hier weggelegd voor drummer Brian Tice, die als een ronkende diesel de vaart erin houdt.

Met Sleepy Son als toegift brengt het vijftal na ruim een uur hun optreden, dat toch wat weifelend begon, tot een prima einde. Wie de band voor het eerst hoorde vanavond, zal niet zijn teleurgesteld. Het vertrek van Fannan is nog niet 100% ondervangen, maar op basis van dit optreden mag je er op vertrouwen dat de band er weer helemaal bovenop gaat komen. Het is alleen even wennen.

Door Jasper van der Put  / Fotografie: Willie Kerkhof
 

 

Sleepy Sun
Bereid je voor op een trip van jewelste: Sleepy Sun neemt je tijdens liveshows namelijk mee op een onvergetelijke muzikale ontdekkingsreis. Ze dompelen je zintuigen onder met een spannende mix van stoner, folk en pyschedelica. Stel je de gecombineerde klanken van Black Sabbath, Jefferson Airplane, The Velvet Underground,  Motorpsycho, Grateful Dead, Queens of the Stone Age en The Black Crowes in een verlaten woestijnlandschap voor en je kruipt al dicht richting het muzikale idee van Sleepy Sun. Alles draait bij dit zeskoppige vehikel om sfeer. Warme klanken. Kleurrijke droomlandschappen. Heftige emoties. Hypnose.
Eerder dit jaar brachten de Californiërs hun tweede album uit: ‘Fever’. Daarop rekken ze de toonzetting van debuut ‘Embrace’ nog een stukje verder uit. De songs zijn vaak traag en loom, maar hebben toch een bepaalde stuwende, energieke kracht.  Arctic Monkeys nam Sleepy Sun al mee op tournee. En op Lowlands maakte de band de hoge verwachtingen driedubbel en dwars waar. Dat belooft wat voor een intieme clubshow zoals die van  vanavond. Het wordt allerminst een ‘sleepy sunday’ vandaag in de kleine zaal. Al ben je gewaarschuwd: je zou zomaar kunnen wegdromen bij dit moois!  

Capital Sentimental
Capital Sentimental is een enthousiaste band uit Zeeland. De vrijf jongemannen nemen je met hun muziek mee op een kosmische trip. Bij deze spacerock zijn vocalen geen prioriteit maar de muziek alleen staat en hypnotiseert zodanig dat tijd en ruimte worden vergeten. Opvallende factor is de aanwezigheid van een saxofonist. Gedurende de maand oktober vergezeld hij de band Tweak Bird zelfs op hun tour door Europa, niet geheel toevallig ook een band waarmee Sleepy Sun regelmatig het podium gedeeld heeft.