Straf!


met Wladiwostok


Polderpolka voorstelling in het Klokgebouw, voor liefhebbers van Mano Negra, Rowwen Hèze, Kaizers Orchestra, de Kift en Jacques Brel.

STRAF de ‘polderpolkaband’ stookt zijn eigen sound met het bloed op de tong en het hart onder de riem. Een geluid dat  denken doet aan Mano Negra, Rowwen Hèze, Kaizers Orchestra, de Kift en Jacques Brel. Zeven kapiteins, op een zinkend schip, die de polders bezongen en de zeeën bevoeren. Aanstekelijk, oorspronkelijk en diep gepassioneerd speelt STRAF hun Brabantse wereldmuziek tot iedereen aan boord meedeint. STRAF weet dat er in de reddingssloep geen plaats voor iedereen zal zijn, maar voor de overblijvers speelt straf vol overgave – tot de allerlaatste doodskreet is weggestorven.

WLADIWOSTOK! vertelt het verhaal van de mannen van STRAF, het zevenkoppig onweerskind op tere gezelschap op een lang vergeten mijnschacht die naar men zegt helemaal tot aan Wladiwostok loopt. Hier lonkt een avontuur dat hen op het lijf geschreven is. Met hun instrumenten onder de arm en hun bravoure op de borst gespeld daalt STRAF af naar het lonkende onbekende. Het gaat Voorwaarts!

Maar gaandeweg wordt het nauwer, heter en donkerder in de tunnel. Het zevental raakt afgesneden van de wereld en hun rauwe optimisme bladdert langzaam af. Diep onder de grond openbaren zich  de donkere hoeken van hun eigen ziel. De passies, de pijn en de verlangens. Dit wordt een reis naar het binnenste van het binnenste. Zo graven ze door, de Straffe Mannen, tot aan het licht aan het eind van de tunnel. Helemaal naar Wladiwostok. Daar stijgen ze op naar de oppervlakte, boven zichzelf.

En na Wladiwostok tunnelen de mannen van STRAF onvermoeibaar verder om op 10 mei weer even aan de oppervlakte te verschijnen in het Klokgebouw op Strijp-S, niet geheel toevallig.

Regisseur Lucas Kastelijn: WLADIWOSTOK! gaat over het verlangen om weg te gaan, te vluchten naar een plek waar het allemaal nog wél kan. Een plek waar vrijheid heerst. Startpunt voor een nieuw begin. Weg van de kneuterigheid. “Breng me naar die plek waar regelmaat een schande is en hygiëne een vloek, een plek waar de koffie met de vingers wordt geroerd en het woord gazon niet bestaat!”

Het Wladiwostok van Straf is dus precies wat Strijp-S beoogt te zijn.

Stond eerder in