Naked Song Festival


Naked Song Festival is een productie van Muziekgebouw Eindhoven i.s.m. Ad van Meurs presenteert... en de Effenaar


tindersticks + Agnes Obel + Bertolf + Abigail Washburn + Marcus Foster + The Hackensaw Boys + Emmett Tinley + Morgan O'Kane + Doug Macleod + Gemma Ray + David Lemaitre + Renée + Tiny Ruins + Man From The South


Naked Song Festival

Naked Song Festival biedt jaarlijks het neusje van de zalm op het gebied van singer-songwriters, nationaal en internationaal. Naked Song is een middag en avond lang ongebreidelde americana, doorleefde blues, rootsy folk en andere akoestische parels. Er is vaak niet meer nodig dan een gitaar, een stem, een spotlight. Naakt, puur, rauw, ontdaan van alle overbodigheden. Naked Song Festival brengt de muziek terug tot haar puurste vorm…

Naked Song festival telt 5 podia, van de Rabobank Grote Zaal tot aan het intieme podium in café Meneer Frits. Ook dit jaar is de Effenaar stage aanwezig in de 2e foyer van Muziekgebouw Eindhoven tijdens het Naked Song Festival.

 


 

 

 

 

tindersticks (UK)
'The Something Rain', het negende studioalbum van Stuart A Staples en zijn tindersticks, behoort tot het beste werk van de band. Staples en co. maakten een plaat vol prachtig gecomponeerde liedjes: van sinister en oncomfortabel tot hoopvol en lieflijk. Niets voor niets schreef Live XS naar aanleiding van het optreden afgelopen maart in De Melkweg: "het was al duidelijk, maar vanavond op het podium wordt het definitief, op 'The Something Rain' is de band in bloedvorm."



Agnes Obel (DK)
De carrière van de Deense singer-songwriter Agnes Obel maakt een droomstart: eind 2010 debuteerde ze met het album Philharmonics, in februari was die cd al dubbelplatina in haar thuisland. Ook de rest van Europa gaat overstag voor de melancholische pianocomposities (‘Riverside, Just so’) van Agnes Obel, die al haar muziek zelf schrijft, speelt, zingt en produceert. Bovendien groeide Obel op met klassieke muziek: een betere setting dan het Muziekgebouw en Naked Song is nauwelijks denkbaar.




Abigail Washburn
'City Of Refuge' is het derde album van de songwriter en banjospeler Abigail Washburn uit Illinois. Het album is geproduceerd door Tucker Martine, die eerder samenwerkte met The Decemberists, Spoon en Sufjan Stevens. Samen met multi-instrumentalist Kai Welch wist Abigail Washburn een indrukwekkende groep muzikanten om zich heen te verzamelen, waaronder ook Carl Broemel van My Morning Jacket. Het resultaat is een prachtige collage van Amerikaanse folk, wereldse invloeden en aanstekelijke banjomelodieën.

Emmett Tinley
Deze Amerikaanse Ier heeft geen biografie waar een boek van te maken is. Hoeft ook niet, het gaat om de prachtige verhalen die hij zingt. Als zanger bracht hij met de Ierse band The Prayer Boat twee albums uit. Succes bleef uit en Emmett Tinley ging solo verder. In 2005 bracht hij in eigen beheer zijn eerste soloalbum ‘Attic Faith’ uit en afgelopen jaar volgde zijn tweede soloalbum, simpelweg ‘Emmett Tinley’genaamd. Succes zal nu zeker snel volgen, want Tinley gaat harten breken met zijn prachtige songs en een stem die zo soepel is als die van Jeff Buckley en zo warm als de strot van Damien Rice. 

Marcus Foster (UK)
Marcus Foster is 25 jaar oud, speelt een bluesy folkstijl en heeft een stem die je niet vaak hoort bij een singer-songwriter. Volgens BBC heeft Foster’s stem zelfs een ‘authentieke 40-sigaretten-per-dag kraak’. Londenaar Marcus Foster haalt zijn muzikale inspiratie bij artiesten als Bob Dylan, Tom Waits, The Doors, Jeff Buckley, Johnny Flynn, Van Morrison, en ga zo maar door. ‘Nameless Path’, het debuutalbum van de jonge Brit kwam eind 2011 uit en in Amerika heeft hij al voet aan de grond dankzij zijn succesvolle bijdrage aan de soundtrack van de Twilight trilogie.


Bertolf (NL)
Geprezen door OOR en Revolver en meerdere malen te gast bij De Wereld Draait Door, de Zwolse singer-songwriter Bertolf. De laatste paar jaar heeft hij zich ontwikkeld tot een zanger en muzikant van internationale allure. Hij scoorde hits met Another Day en Cut Me Loose, stond op Lowlands, speelde op indrukwekkende wijze het rooftop-concert van The Beatles na en kreeg een Zilveren Harp voor zijn debuut-cd ‘For Life’. Eind maart verscheen zijn nieuwe album ‘Bertolf’, een mooi liedjesalbum vol stemmingswisselingen.






The Hackensaw Boys (US)
Antieke folk- en bluegrassmuziek uit de schilderachtige Appalachen klinkt weer super actueel in de handen van The Hackensaw Boys, die er een flinke dosis 21e eeuwse rock 'n' roll energie in stoppen. Niet voor niets tourden ze eerder met Cake en Modest Mouse. In semi-akoestische setting staat de zesmansband uit Virginia met banjo, gitaar, mandoline, fiddle, harmonica en contrabas garant voor het afsluitend feestje in Meneer Frits.



Morgan O’Kane (US)
Morgan O’Kane kan het beste omschreven worden als een echte banjovirtuoos. Met de hulp van een koffer, een cowboystem, kickpedaal en vingervlug snarenspel weet hij elke zaal feilloos in te palmen. Zijn onderscheidende geluid is een evolutie van zijn werk met de band Casa De Chihuahua die hun tijd spelend in de New York Metro doorbrachten. Met zijn banjo roept de zanger op tot overlevingskunst, zoals hij het poëtisch omschrijft ‘je kunt een vogel wel kooien, maar niet zijn songs’.
Doug MacLeod (US)
Blues, akoestisch, krachtig gespeeld en prachtig gezongen. Dat is het trademark van de vijftigjarige singer-songwriter Doug MacLeod uit California. Wanneer bluesgiganten als Albert King, Eva Cassidy, Joe Louis Walker en Albert Collins je nummers spelen, dan weet je dat het goed zit met de kwaliteit. Bij zijn liveoptredens hangt het publiek niet alleen aan zijn lippen vanwege de weergaloze blues, maar ook door zijn prachtige verhalen.


 

Man From The South (NL)
Paul van Hulten alias Man From The South, alias Paul van Woody & Paul produceert een prachtige mix van folk, blues en americana, in de traditie van Neil Young en meer recent  Jason Isbell. Zijn debuutalbum kwam eind 2011 uit. 3voor12 over ‘Koblenz’: ‘Hij combineert een krachtige stem met inventief gitaarspel’.












Jim White (US)
Jim White wordt wel eens ‘The king of country noir’ genoemd. Hij maakt dromerige en donkere nummers waarin folk, country, Americana, bluegrass en pop op een beklemmende manier voorbij komen. White heeft zijn sporen reeds lang verdiend. Hij heeft op zijn zachtst gezegd een bewogen leven achter de rug. De in Florida geboren singer-songwriter koos niet direct voor een muziekcarrière, zo was hij bokser, surfer en taxichauffeur. Zijn belangrijkste wapenfeit, naast de muziek, bestaat uit de indrukwekkende film 'Searching for the wrong eyed Jesus', waarin hij zelf de hoofdrol vertolkt.

Gemma Ray (UK)
Pop-noir, een fluistermeisje maar dan van de ruige soort: je kunt Gemma Ray op tientallen manieren aankondigen, maar de Britse singer-songwriter maakt gewoon zeer charmante eclectische popmuziek. Alles komt voorbij: van jazzy tot stevige rock. Ze heeft drie albums gemaakt en haar laatste, ‘Island Fire’, is nog maar net uit. Met haar prachtige stem en hitgevoelige liedjes kan een doorbraak naar het grote publiek niet echt ver weg meer zijn. 





David Lemaitre (DE)
Nick Drake, Ellioth Smith, Jose Gonzales en met name Fink resoneren in de prachtige songs van David Lemaitre, die onlnags nog de Effenaar aandeed. Warme beats en strijkers gecombineerd met zijn zwoele gitaartokkels en falsetto zang. Lemaitre, ter aarde gekomen in de ijle lucht van het Boliviaanse La Paz hoorde vooral Zuid-Amerikaanse muziek in zijn jeugd. Een studie in Duitsland en veel reizen door Europa brachten hem tot een mix van folk en elektronica. Live speelt Lemaitre met een loop-apparaat en met multi-instrumentalist Philipp The Orchestra, waarbij ze maar wat graag geluidslagen stapelen.


Renée (BE)
De Gentse singer-songwriter Renée klinkt als een lichte lentebries. Single 'Dum Dum Dum' van haar onlangs verschenen debuutplaat Extending Playgrounds werd door de radiozender Studio Brussel meteen omarmd en was niet uit de Vlaamse ether te slaan. Renée is een geheel eigen muzikaal vervolg op haar landgenoten Isbells: intieme, breekbare ‘lofi’ fluisterpop, met een zachte en indringende stem. 






Tiny Ruins (NZ)
Tiny Ruins is een project van de in Engeland geboren maar in Nieuw-Zeeland opgegroeide Hollie Fullbrook. Deze dame maakt hypnotiserende liedjes in de traditie van songwriters als Carole King en Leonard Cohen. Soms lieflijk en fantasierijk dan weer schurend langs de randen van de folk. Haar debuut cd ‘Some Were Meant For Sea’ (2011) is er een zonder opsmuk, oprecht, ongekunsteld puur, maar vooral met overstelpende warmte en hartveroverende intensiteit.




Autumn Sun (NL)
Autumn Sun is de new folk-band rond singer-songwriter Martijn Kuijten, die afgelopen maand z'n debuut-cd (geproduceerd door Ankie Keultjens) lanceerde. De songs hebben een duidelijke roots in de indiefolk met invloeden van Nick Drake tot Bright Eyes en Bob Dylan. Autumn Sun is een contrabas, viool, akoestische gitaar en een uitgeklede percussie-set aangevuld met zang en mondharmonica. Dé ultieme ingrediënten voor op het nieuwe dakterras podium.



Woody Invites..
Woody Veneman; inderdaad... van Woody en Paul, werd gevraagd om voor Naked Song de jongste lichting lokale folkhelden en singersongwriters op te sporen en bijeen te brengen voor zoals ‘t heet: een gezamenlijke set ‘in the round’.  Woody wist Timo van Veen, frontman van Stuurbaard Bakkebaard als derde singer-songwriter te strikken. Dat Van Veen wel voor een muzikaal uitstapje in is, bewees hij onlangs nog met de single 'Butterfinger' die hij samen met Torre Florim van De Staat opnam. Met Noor Pullens (The Chase Club) en Woody himself erbij kunnen we ons verheugen op een echte Eindhovens-eigenzinnige 'in the round'.

James Wood
James Wood is nog maar een paar maanden bezig, maar staat al als een huis. De ingrediënten: sfeervolle singer-songwritermuziek met een snufje folk, aanstekelijke melodieën en veel 3-stemmige samenzang. Klinkt als Fleet Foxes meets Mumford and Sons meets Crosby, Stills, Nash & Young: gewoon de ideale dakterras-sound!